Węglany metanogeniczne

Publikacja IPal PAN — Jakubowicz, M., Akam, S.S., Argentino, C., Hryniewicz, K., Panieri, G., Kiel, S., Belka, Z., 2025. Diagenesis of hydrocarbon-seep carbonates: Common patterns, divergent pathways and conceptual pitfalls. Earth-Science Reviews 270: 105210. doi: 10.1016/j.earscirev.2025.105210

Rycina: Blokdiagram ukazujący skutki cementacji węglanowej podczas emisji metanu (CH₄) z dna morskiego. Cementacji ulegają m. in. żyjące na powierzchni lub tuż pod powierzchnią rurkoczułkowce (A) i małże (B) oraz głębsze partie osadu, gdzie powstają nieregularne konkrecje węglanowe (C).

Metan (CH₄) zawiera znaczący odsetek lekkiego izotopu węgla (¹²C). Podczas wydobywania się z dna morskiego metan jest utleniany przez żyjące w osadzie mikroorganizmy. Produktem są wytrącające się na dnie cementy węglanowe, które podobnie jak metan są zbudowane w dużej mierze z lekkich atomów węgla. Zespół badaczy z Polski, USA, Norwegii i Szwecji badając dane z około 200 kopalnych węglanów metanogenicznych stwierdził, że, poza składem metanu, na właściwości tych węglanów istotny wpływ mają również: skład chemiczny wód oceanicznych w danym momencie w historii Ziemi oraz lokalna historia geologiczna.