Długoszyi gad z triasu Polski

Publikacja IPal PAN — Rytel, A. 2026. Tanystropheus still conspicuous—an osteological redescription of the first tanystropheid. Palaeontologia Polonica 68: 1–74, Supplement to Acta Palaeontologica Polonica 71 (3).  https://doi.org/10.4202/app.01314.2025

Rycina: Rekonstrukcja przyżyciowa Tanystropheus (autor: Marcin Ambrozik).

Trias był okresem, w którym powstało wiele współcześnie żyjących grup gadów, ale pojawiły się wówczas również formy o wyjątkowych cechach anatomicznych. Tanystropheus charakteryzował się niezwykle wydłużoną szyją, która mogła osiągać około połowy całkowitej długości ciała. Ze względu na niewielką liczbę trójwymiarowo zachowanych szczątków, wiele aspektów jego biologii pozostawało przedmiotem dyskusji. Nowe stanowisko paleontologiczne w Miedarach (Górny Śląsk) dostarczyło bogatego materiału tego zwierzęcia, umożliwiając szczegółową rekonstrukcję jego szkieletu i trybu życia. Tanystropheus conspicuus był wodnym drapieżnikiem polującym z zasadzki, mogącym osiągać do siedmiu metrów długości – tym samym był jednym z najdłuższych gadów środkowego triasu.

Po dziesięcioletniej przerwie powraca Palaeontologia Polonica, seria wydawana od 1929 roku, w tym od 1955 roku przez Instytut Paleobiologii PAN. W nowej formule Palaeontologia Polonica ukazuje się jako suplement do Acta Palaeontologica Polonica.

Rycina: Rekonstrukcja szkieletu dużego osobnika Tanystropheus conspicuus (autor: Adam Rytel).